![پزشکیان: سیاست های رهبری چراغ راهنمای مسیر است](https://cdn2.khabarnab.com/newsthumb/2024/07/26/115414901721998687.webp)
پزشکیان: سیاست های رهبری چراغ راهنمای مسیر است
به گزارش سرویس سیاسی خبر ناب به نقل از فرارو - رئیس جمهور منتخب گفت: تا زمانی که به یک تصمیم و یک هدف گیری نهایی نرسیده باشیم، می توانیم سلایق خودمان و افکار خودمان و جهت گیری های خودمان را داشته باشیم؛ امّا وقتی تبدیل به سیاست و قانون شد، اختلاف کردن و زیر میز زدن و نپذیرفتن، چیزی جز هرج ومرج ایجاد نمی کند.
پا تند کرده بودیم و به سمت محل مصاحبه می رفتیم که یکی از اعضای گروه خبری گفت، اینجا چقدر رئیس جمهور و دست به دست شدن قدرت به خود دیده! گفتم خیلی زیاد هم نبوده و آقای پزشکیان نهمین آنهاست؛ اما در این دست به دست شدن ها، درس ها، عبرت ها و نشانه های زیادی است برای صاحبان اندیشه...
عقربه های ساعت حدود ده و نیم صبح را نشان می داد که روبروی رئیس جمهور منتخب نشستیم و مصاحبه شروع شد. بی آلایشی، شاید اولین صفتی باشد که در برخورد با آقای دکتر پزشکیان به چشم می آید. مثل سال های گذشته و حتی دوران تبلیغات انتخاباتی، اینجا هم لابلای گفتگو، از فراز های متناسب قرآن و نهج البلاغه استفاده می کند. به برخی جزئیات حساس بود، مثلاً مصرف برق در همین ساختمان. چیزی که شاید در این سطح از نظر برخی افراد چندان مهم نباشد و بگویند رئیس جمهور کار ها و دغدغه های مهمتری دارد؛ اما همین جزئیات است که یک کلیت را تشکیل می دهد. وقتی از فقر و مشکلات اقتصادی مردم حرف می زند، تلخی و ناراحتی را به راحتی می توان در چهره و کلامش حس کرد.
مصاحبه که تمام شد از رئیس جمهور منتخب خواستیم که سال آینده همین ایام بار دیگر مصاحبه ای با ایشان داشته باشیم. آقای پزشکیان قول داد و با خنده و شوخی گفت حرف زدن که کاری ندارد. گفتم البته سال دیگر یک سال از مسئولیت سخت و سنگین ریاست جمهوری گذشته و شاید به این راحتی هم نباشد.
آنچه می خوانید متن کامل گفت وگوی رسانه KHAMENEI.IR با آقای دکتر مسعود پزشکیان، رئیس جمهور منتخب است که روز پنج شنبه ۴ مردادماه ۱۴۰۳ و سه روز پیش از تنفیذ حکم ریاست جمهوری و آغاز به کار رسمی ایشان انجام شده است.
آقای دکتر پزشکیان! با توجّه به نگاه شما مبنی بر تعامل حدّاکثری با بخش های مختلف کشور برای پیشبرد امور و پیاده سازی سیاست های کلّی نظام و تأکیدی که اخیراً هم رهبر انقلاب در دیدار با نمایندگان داشتند بر همراهی و تعامل مجلس و دولت برای فرایند تعیین کابینه، جنابعالی چه برنامه ای برای اجرائی کردن این همدلی و تعامل سازنده دارید؟
بسم الله الرّحمن الرّحیم. یکی از اصول صراط مستقیم همان وحدت و انسجام مسلمان ها است؛ شما به قرآن نگاه کنید: «وَ مَن یَعتَصِم بِاللهِ فَقَد هُدِیَ اِلیٰ صِراطٍ مُستَقیم»؛ (۱) همان چیزی که هر روز در نماز از خدا می خواهیم که به صراط مستقیم هدایت شویم؛ این همان «وَ اعتَصِموا بِحَبلِ اللهِ جَمیعاً وَ لا تَفَرَّقوا» (۲) است. شما آیات را که نگاه می کنید، همیشه توصیه به این است که مسلمان ها وحدت داشته باشند و اختلاف «وَ کُنتُم عَلیٰ شَفا حُفرَةٍ مِنَ النَّار» (۳) است؛ یعنی انسان در لبه پرتگاه و آتش است. الان اگر جایی از کشورمان مشکلات و گرفتاری هایی دارد، به خاطر اختلافاتی است که به آن دامن می زنیم و افزایش می دهیم. باید دست از این اختلافات برداریم. ما نماز را اقامه می کنیم؛ «اقامه ی نماز» یعنی رفتن به طرف صراط مستقیم، یعنی «وَ اعتَصِموا بِحَبلِ اللهِ جَمیعاً وَ لا تَفَرَّقوا».
برای اینکه ما بتوانیم در معرّفی افراد کابینه به مجلس یک چنین کاری را بکنیم، قدم اوّل این بود که به تمام جریانات، گروه ها و شخصیّت های سیاسی اعلام کردیم که افراد مورد نظر خودشان را که می توانند به دولت کمک بکنند معرّفی کنند تا وفاق ملّی شکل بگیرد. توسّط هر کدام از این ها ــ چه جریانات اصلاح طلب، اصولگرا و مستقل، و چه افراد و شخصیّت های سیاسی ــ یک فهرست هایی ارائه شد و نهایتاً این ها دارد پالایش می شود تا به یک جمع بندی چهارپنج نفره برای هر جایگاه برسد. در آخر، طبیعتاً خدمت مقام معظّم رهبری خواهیم رفت و با هماهنگی و مشورت با ایشان به یک جمع بندی نهایی خواهیم رسید که این ها را بتوانیم معرّفی کنیم.
به هرحال، این جمع بندی ای که دارد اتّفاق می افتد حاصل مجموعه نظراتی است که از کلّ جریان ها و مدیران سیاسی کشور توانسته ایم به دست بیاوریم. حالا اینکه چقدر موفّق بشویم، دیگر باید صبر کنیم ببینیم کار به کجا خواهد رسید؛ چون این یک تجربه جدیدی است.
جناب آقای دکتر پزشکیان! برآوردتان این است که بعد از تنفیذ و تحلیف، تا چه مدّتی کابینه را به مجلس معرّفی خواهید کرد؟
آن جمع بندی هایی که گفتم، اگر انجام بشود، هرچه سریع تر تلاش خواهیم کرد خدمت رهبر انقلاب برویم و مشورت و هماهنگی نهایی را هم آنجا انجام بدهیم تا نهایتاً فهرستی را که از جمع بندی افراد معرّفی شده توسّط جریانات مختلف به دست آمده، ان شاءالله با تفاهم و رضایت کامل بتوانیم معرّفی کنیم.
یکی از ویژگی های مثبت حضرتعالی که در دوران رقابت های انتخاباتی هم این را مردم دیدند، پرهیز از ورود به حواشی و دامن نزدن به التهاب و آرام کردن فضا بود، به طوری که دیگران را هم از این مسائل نهی می کردید. با توجّه به شرایط حال حاضر و اینکه اداره کشور هم نیاز به یک آرامش و پرهیز از التهاب دارد، برنامه و نگاه شما در طول چهار سالِ پیشِ رو که سکّان اجرائی کشور را در دست دارید، برای حفظ این آرامش چیست و چه ملاحظاتی در این زمینه دارید؟
ما سیاست های کلّی مقام معظّم رهبری را داریم؛ حتّی در این مناظرات و انتخابات هم می گفتم این سیاست ها چراغ راهنمای مسیر است و هدف ما را مشخّص می کند. بعد از این، برنامه ای است که کارشناسان و عُقلا و مدیران و مسئولان ما در جهت آن سیاست ها باید بنویسند. طبیعتاً اگر ما این را بپذیریم و قانونی بنویسیم که در جهت سیاست های نظام باشد و خودمان را مسئول اجرای آن بدانیم و بعد بخواهیم در جهت آن حرکت بکنیم، اختلاف و دعوا بی معنی است؛ امّا اگر من از خودم یک قانونی یا یک جهت گیری دیگری را تعریف کنم که در جهت آن سیاست ها نباشد ــ حتّی اگر این حرف یا جهت گیری ای که من می خواهم ارائه بدهم خوب هم باشد ــ هرج ومرج می شود.
تا زمانی که به یک تصمیم و یک هدف گیری نهایی نرسیده باشیم، می توانیم سلایق خودمان و افکار خودمان و جهت گیری های خودمان را داشته باشیم؛ امّا وقتی تبدیل به سیاست و قانون شد، اختلاف کردن و زیر میز زدن و نپذیرفتن، چیزی جز هرج ومرج ایجاد نمی کند. من و دولتم و همه قوایی که وجود دارند اگر پایبند به آن سیاست ها بودیم و برنامه هایی که می نویسیم در جهت آن سیاست ها باشد، اختلاف یا تفرقه و دعوا کردن بی معنی است. اگر هم کسی بگوید یک مسیری بهتر از آن مسیر قانونی هست، آن را هم می شود با روش های علمی بررسی کرد؛ اگر مشاهدات علمی و مستندات مکتوب دانشگاهی و تجربه مشخّص منطقه ای در مورد آن پیشنهاد وجود داشته باشد که نشان دهد بهتر و تجربه موفّق تری است، باید ارائه بشود تا بپذیریم؛ حرف حق را باید پذیرفت.
جهت گیری کشور باید به سمت هدفی باشد که قرار بود در مملکت موفّق بشویم. قرار بود جهل و تبعیض و خلاف را در این مملکت حذف کنیم و یک جامعه انسانی درست بکنیم. در اقتصاد، قرار بود بهترین باشیم. قرار بود دانشگاه های ما الهام بخش، نوآور و خلّاق باشند. چیز هایی که در سیاست های کلّی هست، اهداف بسیار باارزشی است. در نتیجه، هم مجلس، هم دولت، هم قوّه قضائیّه و نهاد های دیگر و سازمان های امنیّتی، همه باید دست به دستِ هم بدهیم تا به آن اهداف سیاست های کلّی برسیم. اگر به آن اهداف برسیم، دیگر فقر و بیکاری، جهل و خلاف و دزدی بی معنی خواهد شد.
وقتی هدفمان روشن است، این دیگر معنی ندارد که ما با هم دعوا کنیم؛ مگر اینکه شما نظرتان این باشد و بگویید این راه را نرویم و راه دیگری را برویم، که خب مستند دلیلتان را باید بیاورید که چرا این راه بهتر است؛ آن وقت ما هم می پذیریم. اگر بر اساس حرف درست علمی با هم بنشینیم و بحث بکنیم، دیگر اختلاف کردن معنی ندارد.
ما در پزشکی یک بحثی داریم با عنوان «Evidence-based medicine»؛ یعنی «طبابت بر اساس شواهد». فرض کنید من یک استادتمام دانشگاه هستم با چهل سال سابقه و موفّق هم باشم؛ در این صورت، روش هایی را برای معاینه، عمل یا درمان دارم و اجرا می کنم. اگر مستندات و تحقیقاتی که امروز شکل گرفته نشان بدهد یک روش هایی بهتر از روش من وجود دارد، آن وقت دیگر من نمی توانم بیایم بگویم «نه، من خودم تجربه کرده ام، این راه بهتر است». سند و دلایل و تحقیقات نشان می دهد این راهی که الان تازه به وجود آمده بهتر از راهی است که من می گویم؛ آن وقت دیگر من حق ندارم بگویم «نه، من خودم مثلاً استادم، جرّاحم، تجربه دارم، چهل سال است که دارم این کار را می کنم و نتیجه گرفته ام»؛ دلایل و مستندات جهانی نشان می دهد این یکی روش تأثیرگذارتر است، کم هزینه تر است، باکیّفیت تر است؛ خب باید بپذیرم.
تصمیم گیری، سیاست گذاری و هدف گذاری در مسائل کشور، فقط مبنا و ابزار علمی دارد. دلیلی ندارد وقتی حرف حقّی آمد، ما نپذیریم. در قرآن آیه ای هست که می گوید: «بَل کَذَّبوا بِما لَم یُحیطوا بِعِلمِهِ وَ لَمّا یَأتِهِم تَأویلُهُ کَذٰلِکَ کَذَّبَ الَّذینَ مِن قَبلِهِم فَانظُر کَیفَ کانَ عَاقِبَةُ الظّالِمین»؛ (۴) آیات خدا را تکذیب کردند، چون علمش را نداشتند، چون تأویل و تفسیرش را نمی دانستند. در گذشته هم آن هایی که آیات خدا را تکذیب کردند، همین گونه تکذیب کردند؛ و بعد، جالب است که در این آیه می گوید نگاه کن عاقبت ظالمان را که چگونه است؛ در حقیقت، یعنی ببین عاقبت نپذیرفتن راه درست و حرف حق را. اینکه یک روش و یک مسیر حق را که مستندات نشان می دهد این راه درست است، من نپذیرم، ظلم است؛ ظلم به جامعه ای است که مسئولیّتش را به عهده گرفته ام. «اَ لَم یُؤخَذ عَلَیهِم مِیثاقُ الکِتابِ اَن لا یَقولوا عَلَی اللهِ اِلَّا الحَق»؛ از همه ی انسان ها پیمان گرفته اند که جز حق، کار دیگری نکنند، «وَ الدّارُ الآخِرَةُ خَیرٌ لِلَّذینَ یَتَّقون». (۵)
آقای دکتر پزشکیان! یک اشاره ای کردید به از بین بردن فقر. می خواهم یک سؤالی درباره مسائل اقتصادی بپرسم. شما در دوران رقابت های انتخاباتی تأکید زیادی داشتید که حلّ مسائل و معضلات مردم و کشور اولویّت اصلی دولت شما خواهد بود، رهبر انقلاب هم بر این رویکرد مُهر تأیید زدند و با آن اعلام همراهی کردند. البتّه این مسئله قبل از انتخابات هم مورد تأکید رهبر انقلاب بود و بعد از انتخابات و پیروزی حضرتعالی هم مورد تأکید ایشان قرار گرفت. ایشان بعضی شاخص ها و معیار ها را عنوان کردند و در دیدار نمایندگان مجلس هم در نکته ی هشتمی که معظّمٌ له درباره ی معیار های افراد کابینه فرمودند، از این عبارت استفاده کردند که چه کسی می خواهد میدان دار شود و میدان های اقتصادی، فرهنگی و مانند آن را به دست بگیرد. برای نیل به این هدف و تشکیل یک دولت کارآمد برای حلّ مشکلات و مسائل مردم، شما چطور می خواهید این معیار ها و این نگاه را در کابینه و دولت خودتان پیاده سازی بفرمایید؟
مشکل ما الان در کشور این است که بر اساس ارتباطات دوستی و رفاقت و یا شاخص های ذهنی خودمان افراد را انتخاب می کنیم، ولی از نظر علمی شاخص هایی وجود دارد که شاید در ذهن ما نگنجد. ما گفتیم اساتید مدیریّت دانشگاهی یکسری شاخص هایی را برای اینکه بتوانیم این آدم ها را انتخاب بکنیم دربیاورند؛ یکسری شاخص را درآوردند که حتّی ما این شاخص ها را اعلام کردیم. بعد، به همه هم گفتیم هر کس نسبت به این شاخص ها مشکل دارد، اعلام کند تا اگر کم است، زیاد کند و اگر شاخصی اشکال دارد، حذف شود. بالاخره، یک شاخص هایی را درآورده ایم.
البتّه ما باید دقیق تر شاخص ها را دربیاوریم که هر کسی نمره داد، تکرارپذیر باشد؛ یعنی این جور نباشد که من یک نمره صد بدهم، یکی بیاید نمره صفر بدهد. وقتی یکی صد می دهد، یکی صفر می دهد، یکی پنجاه می دهد، معلوم است هنوز آن اندازه گیری ها درست نیست که اگر درست باشد، همه باید یک جور نمره بدهند. مثلاً سال های خدمت، مثلاً اثرگذاری در کاری که انجام داده، مثلاً پاک دستی و نداشتن سابقه ی سوء؛ اینجا دیگر نمی شود کسی را که سابقه نداشته، یکی بگوید دارد، یکی بگوید ندارد؛ باید دلیل بیاورد که هست یا نه. در نتیجه، قدم اوّل این بود که شاخص دربیاوریم.
بحث دوّم این بود که به تمام کنشگران جامعه این شاخص ها را اعلام بکنیم و بگوییم شما افرادی را که می شناسید، طبق این شاخص به ما معرّفی کنید. قدم سوّم این بود که این افرادِ معرّفی شده را بر اساس شاخص ها پالایش کنیم و برایشان نمره بگذاریم؛ و بعد هم وقتی پالایش شد، نهایتاً مشورت و هماهنگی لازم را ما خدمت مقام معظّم رهبری انجام بدهیم تا بتوانیم به آن نهایتِ چیزی که دنبالش هستیم برسیم. اینکه به آن معیار ها خواهیم رسید یا نه، هنوز کاملاً مطمئن نیستم؛ ولی ما تلاشمان را کردیم تا بتوانیم همه ی نظرات و جریان ها را بر اساس این شاخص ها بسنجیم و افراد مورد نظر را انتخاب کنیم تا بتوانیم کار را انجام بدهیم.
شاخص ها و اولویّت های عمومی تان برای انتخاب افراد پیشنهادی کابینه چه مواردی بوده است؟
پایبندی به قانون، صداقت، پاک دستی، راست گویی، حُسن شهرت، باور به سیاست های کلّی، باور به قانون برنامه و اعتقاد به نظام جمهوری اسلامی. بالاخره فرد اگر پاک دست و صادق نباشد ــ که البتّه این موارد باز هم نسبی است ــ نمی توان او را انتخاب کرد. امیرالمؤمنین (علیه السّلام) به مالک می فرمایند: «وَلیَکُن اَحَبَّ الاُمورِ اِلَیکَ اَوسَطُها فِی الحَقِّ وَ اَعَمُّها فِی العَدلِ وَ اَجمَعُها لِرِضَی الرَّعِیَّة»؛ (۶) می گویند ای مالک! وسط حق را در نظر بگیر، چون اگر خیلی بخواهی در آن دقیق و ریزبین بشوی، مصداقش را پیدا نخواهی کرد؛ اگر بخواهی عدل را مثل علی اجرا کنی، نمی توانی؛ لذا توصیه می کنند که شما بروید دنبال «اَعَمُّها فِی العَدلِ وَ اَجمَعُها لِرِضَی الرَّعِیَّة»؛ یعنی کاری که رضایت اکثریّت در آن باشد. اگر بخواهید حسّاسیّت به خرج بدهید، آدم معصوم پیدا نمی کنید.
امروز مسئله اقتصاد و معیشت در صدر مسائل اصلی کشور و مردم است. شما و تیم اقتصادی شما برای اینکه فشار معیشتی را از روی مردم تا حدّی کم کنید و وضعیّت سفره ی خانوار ایرانی را بهبود دهید، چه اولویّت ها وبرنامه های اصلی و فوری و میان مدّتی را در نظر دارید؟
ببینید! من نسخه فوری برای یک چنین چیزی ندارم. حالا باید بنشینیم با کارشناس ها صحبت کنیم. آنچه فوری و ضروری است، اوّل رفع اختلافات، دست به دستِ هم دادن و با هم پیش رفتن است. در هر حرکتی که داریم، اگر آدم های قدرتمندی مقابل هم قرار بگیرند، یعنی هیچ حرکتی نمی کنیم. اگر شما بخواهید حرکت کنید و من جلوی شما را بگیرم، من بخواهم حرکت کنم و شما جلوی من را بگیرید، هر چقدر این اختلافات بیشتر باشد، نابسامانی و هرج ومرج خیلی بیشتر خواهد بود. در نتیجه، برای اینکه بتوانیم راه حل های علمیِ حلّ مشکلاتِ اجرائی را پیدا کنیم، اوّل باید در درون خودمان وحدت و انسجام ایجاد کنیم؛ باید زبان و نگاه مشترکی برای حلّ معضلات، بین کارشناسان، متخصّصین، سیاست گذاران، قانون نویسان، فرهنگیان و عالمان کشور داشته باشیم. کافی است با هم هماهنگ نباشید؛ در این صورت، هر روشی را بخواهید اجرا کنید دیگران ممکن است برایتان مشکل ایجاد کنند.
ما در کشور ناترازی انرژی داریم و در حال حاضر برای خرید بنزین، ۸ میلیارد دلار پول می دهیم؛ یعنی بنزین را مثلاً حدوداً ۳۰ یا ۴۰ هزار تومان می خریم، بعد ۱۵۰۰ تومان می فروشیم! خب تا کجا می توانیم این کار را بکنیم؟ مثال دیگر مصرف برق است. ما به اندازه کلّ اروپا مصرف انرژی، برق و امثال آن را داریم؛ این از نظر علمی کار درستی نیست. من به دوستان خودمان می گویم چرا همه چراغ های اینجا را روشن می کنید یا چرا کولر ها را طوری تنظیم می کنید که محیط را خیلی خنک کنید. از آن طرف نمی توانیم به کارخانه هایمان برق بدهیم و از این طرف هر طوری که دلمان می خواهد، از برق، گاز و سایر منابع انرژی استفاده می کنیم. پس باید اوّل رفتار خودمان را در رابطه با این ناترازی هایی که در کشور ایجاد شده اصلاح کنیم. این با همدلی و هماهنگی امکان پذیر است. باید بپذیریم اگر برق، گاز، نفت، سوخت و سایر منابع انرژی را همین طور بدون حساب وکتاب هدر بدهیم، به ضرر همه ما است.
پس طبق آنچه شما می گویید، برای حلّ ناهماهنگی ها، تنش و التهاب خطّ قرمز دولتتان است.
اگر ما با هم هماهنگ باشیم و بپذیریم، به همدیگر کمک می کنیم. من اوّل خودمان را گفتم که مقدار برق و گازی که اینجا مصرف می کنیم استاندارد نیست.
یکی از همکاران شما گفتند چراغ های هالوژن این سالن، امروز برای اوّلین بار روشن شده است.
بله، برای اینکه محیطِ اینجا نور دارد. گاهی شما می بینید در یک سالن کنفرانس، دو نفر آدم می نشینند، با روشناییِ کاملِ برق و سیستم سرمایش یا گرمایش کار می کنند! آن ها باید از خودشان بپرسند چرا این کار را می کنند. این کار از نظر علمی، اقتصادی، مدیریّتی، وضعیّت کشور و مملکت، غلط است. وقتی مشکل انرژی و اقتصادی داریم، نمی شود اینجا با خیال راحت از برق و گاز استفاده کنیم. برای اینکه بتوانیم به مردم خدمت کنیم، اوّل باید دست به دستِ هم بدهیم. شعر سعدی بسیار زیبا است:
بنی آدم اعضای یکدیگرند
که در آفرینش ز یک گوهرند
چو عضوی به درد آورد روزگار
دگر عضو ها را نماند قرار
تو کز محنت دیگران بی غمی
نشاید که نامت نهند آدمی
همه ی ما در این کشور زندگی می کنیم و خیلی ها امروز در سختی هستند. من اینجا باید مراعات بکنم تا حدّاقل یک سهمی هم از منابع به آن ها برسد. این چیزی است که باید بپذیریم، دست به دستِ هم بدهیم و نگذاریم کسانی که در کشور ما زندگی می کنند در سختی باشند.
درست است که طیّ سالیان اخیر، اقتصاد مسئله ی اوّل کشور بوده و ذهن مدیران، سیاست گذاران و مردم کشور را به خود مشغول کرده است؛ امّا در کنار مسائل مهمّ اقتصادی، مسئله فرهنگ هم اهمّیّت فوق العاده ای دارد و رهبر انقلاب در سال های اخیر، در کنار اقتصاد، بر مسئله ی فرهنگ نیز تأکید داشته اند. برای آخرین سؤال می خواهیم بدانیم با تمام مسائل و فوریّت های کشور از قبیل اقتصاد، اولویّت ها و جهت گیری دولت خودتان در حوزه ی فرهنگ را چگونه تعریف می کنید؟
ببینید! اصلاً مشکل فرهنگ، ما هستیم؛ ما ها که داریم فرهنگ را تبلیغ می کنیم. «مَن نَصَبَ نَفسَهُ لِلنّاسِ اِماماً فَلیَبدَأ بِتَعلیمِ نَفسِهِ قَبلَ تَعلیمِ غَیرِهِ وَلیَکُن تَأدیبُهُ بِسیرَتِهِ قَبلَ تَأدیبِهِ بِلِسانِهِ وَ مُعَلِّمُ نَفسِهِ وَ مُؤَدِّبُها اَحَقُّ بِالاِجلالِ مِن مُعَلِّمِ النّاسِ وَ مُؤَدِّبِهِم». (۷) من به عنوان مدیر، کارشناس یا مسئول دینی، وقتی می خواهم رفتار، اخلاق و صفتی از انسانیّت را به کسی بیاموزم، اوّل باید انسانیّت و اخلاق در وجود خودم نهادینه شده باشد. یک آدم بداخلاق نمی تواند به یک فرد دیگر بگوید تو چرا این طور هستی؛ آدمی که رحم در دلش نیست، نمی تواند به دیگری بگوید رحم داشته باش. ما نماز که می خوانیم، می گوییم: «بِسمِ اللهِ الرَّحمٰنِ الرَّحیمِ * اَلحَمدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمینَ * اَلرَّحمٰنِ الرَّحیم»؛ (۸) این عبارات را هر روز در نماز تکرار می کنیم، ولی رحم و مروّت در وجود ما نهادینه نیست، برخورد ما با طرف مقابل بر اساس نگاه صحیح نیست. در نتیجه، اگر قرار است فرهنگ درست شود، باید از خودمان شروع کنیم. خداوند در قرآن به رسول الله (صلّی الله علیه و آله و سّلم) می فرماید: «فَبِما رَحمَةٍ مِنَ اللهِ لِنتَ لَهُم وَ لَو کُنتَ فَظًّا غَلیظَ القَلبِ لَانفَضّوا مِن حَولِک»؛ (۹) این حرف امثال من نیست، کلام خداوند است و شک و شبهه ای در آن نیست؛ وحی است. خداوند به رسولش می فرماید اگر بداخلاق بودی، کسی اطراف تو جمع نمی شد. دیگر حرف ما که جایگاهش مشخّص است؛ آن وقت دستور می دهیم و با بداخلاقی آن را ارائه می دهیم! خب مردم این را از ما نمی پذیرند. اوّلاً معلوم نیست حرفی که من می زنم درست است یا غلط؛ ثانیاً وقتی قرآن میفرماید «اُدعُ اِلیٰ سَبیلِ رَبِّکَ بِالحِکمَةِ وَ المَوعِظَةِ الحَسَنَةِ وَ جادِلهُم بِالَّتی هِیَ اَحسَنُ»، (۱۰) پس چرا روش ما به گونه ای است که طرف مقابل از رفتارمان متنفّر می شود؟ «وَ لا تَستَوِی الحَسَنَةُ وَ لَا السَّیِّئَةُ ادفَع بِالَّتی هِیَ اَحسَنُ فَاِذَا الَّذی بَینَکَ وَ بَینَهُ عَداوَةٌ کَأَنَّهُ وَلِیٌّ حَمیم»؛ (۱۱) خوبی و بدی مثل هم نیست؛ پاسخ بدی را با بدی نمی دهند؛ می گوید بدی ها را با خوبی جواب بدهید؛ با آدمی که با شما دشمن است، «وَلِیٌّ حَمیم» باشید، انگار که او دوست نزدیک و صمیمیِ شما است.
پس در مسئله ی فرهنگ، اوّل باید خودمان را درست کنیم. لازم نیست به دیگران خرده بگیریم؛ اوّل به خودمان خرده بگیریم. اگر من آدم درستی باشم و اخلاق درستی داشته باشم، اگر دلسوز مردم باشم و مردم این را بفهمند که من دلسوز آن ها هستم، دیگر امکان ندارد مردم من را دوست نداشته باشند و از اخلاق و رفتار من الگو نگیرند؛ ولی رفتار و برخورد ما به گونه ای است که وقتی مردم آن را نگاه می کنند، بدشان می آید. آن وقت چرا باید مثل ما بشوند؟ چرا خودشان را شبیه ما بکنند؟ در نتیجه، در رابطه با فرهنگ، بیشتر باید به خودمان برسیم تا اینکه به دیگران خرده بگیریم. «دَواؤُکَ فیکَ وَ ما تَشعُرُ وَ داؤُکَ مِنکَ وَ ما تُبصِر»؛ (۱۲) درد خودمانیم، درمان هم خودمانیم.
آقای دکتر! اگر اجازه بدهید، من چند کلمه می گویم و شما اوّلین چیز هایی که به ذهنتان می رسد بفرمایید.
ـ پرچم.
ایران.
ـ مردم.
وفاق.
ـ قاسم سلیمانی.
افتخار، آزادگی و غیرت ایرانی.
خیلی ممونیم آقای دکتر.
موفق باشید.
(۱ سوره ی آل عمران، بخشی از آیه ی ۱۰۱
(۲ همان، بخشی از آیه ی ۱۰۳
(۳ همان
(۴ سوره ی یونس، آیه ی ۳۹
(۵ سوره ی اعراف، بخشی از آیه ی ۱۶۹
(۶ نهج البلاغه، نامه ی ۵۳ (عهدنامه ی مالک اشتر)
(۷ نهج البلاغه، حکمت ۷۳
(۸ سوره ی فاتحه، آیات ۱ تا ۳
(۹ سوره ی آل عمران، بخشی از آیه ی ۱۵۹
(۱۰ سوره ی نحل، بخشی از آیه ی ۱۲۵
(۱۱ سوره فصّلت، آیه ی ۳۴
(۱۲ وافی، ج ۲، ص ۳۱۹
این خبر توسط سایت فرارو منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.
منبع : فرارو
عکسچهره واقعی بازیگر نقش دیبا در سریال طوبی - تفاوت فاحش خارج از سریال + تصاویر و بیوگرافی شیما جعفرزاده
رونمایی (نفس) دختر پژمان بازغی از تیپ و چهره متفاوت اش
تصاویر ویلای بهشتی و محشر بهرام رادان و مینا مختاری در رامسر ! - حسرت به دل مردم می گذارند !
اشکان خطیبی برای نخستین بار از پدر خوشتیپش رونمایی کرد
بررسی استایل سراسر ایرانی هانده ارچل در ایران + عکس تغییر چهره بدون آرایش و لاغری عجیب
تغییرات چهره نقش خنگ ترین بازیگران (لیسانسه ها) بعد از 5 سال - چی بودند و چی شدند؟!
عکس زیرخاکی از کودکی لیلا حاتمی و لیلی رشیدی
زیرکی نفیسه روشن در این عکس را ببینید
دونگ ئی، بانویی که یک تنه مقابل ظلم و ستم ایستاد
بررسی استایل باحجاب و زیبای هانده ارچل با شال سفید رنگ - شیک و اصیل+عکس
کلکسیون کلاه محمدرضا شریفی نیا در اتاقش که توسط دخترش به تصویر کشیده شده - ماشالا برا خودش یه پا مغازه ست+عکس
مینی ژوپ چرمی هانده ارچل او را جذاب تر از همیشه کرد+عکس
خانم مجری تلویزیون رسما رد داد - تصاویر شوکه کننده تغییر چهره و اندام ندا غفاری بعد 3 سال در 48 سالگی
تیپ و چهره تازه (مرضیه) سریال بچه مهندس بعد 4 سال
تغییر چهره غافلگیرکننده (مرضیه مادر فرهاد) در سریال شهرزاد بعد 9 سال !
این 16 بازیگر ایرانی خوش پوش ترین استایل ها را در تابستان داشتند - از الناز تا بهنوش + عکس
تصمیم فرزانه صادق در مورد یک پست کلیدی وزارت راه و شهرسازی
عارف: زمینه بازگشت جوانان بویژه قهرمانان مهاجرت کرده را فراهم شود
مرز های شناخته شده بین المللی خط قرمز ایران
توییت مهم پزشکیان درمورد جراحی اقتصادی
موسوی لاری: (کا گ ب) خطرناک تر از (سی آی ای) در ایران جنایت می کند
دبیر ستاد انتخابات کشور: آوازه انتخابات ایران پیچیده و الهام بخش شده
(تصویر) هندوانه خوری رییس جمهوری در مسیر پیاده روی زایران امام رضا(ع)
تصاویر - پزشکیان در بین مردم مشهد؛ از سلفی انداختن تا هندوانه خوردن
محمد مهاجری: این است اسب زین شده که تحویل پزشکیان شد؟
پزشکیان: باید جراحی هایی در بعضی بخش ها انجام دهیم
نتیجه رفع حصر تبدیل پتانسیل منفی به مثبت برای امنیت و قدرت ملی است
حامیان شهردار احتمالا در انتخابات شورا های 1404 فهرست خواهند داد